STUDIO > ΣΠΟΥΔΕΣ > ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ |
ΚΥΚΛΟΙ ΣΠΟΥΔΩΝ & ΔΙΔΑΚΤΡΑ |
||
Το πλήρες πρόγραμμα σπουδών στο studio έχει διάρκεια 3 έτη. Οι σπουδαστές που θα παρακολουθήσουν το πλήρες πρόγραμμα σπουδών και θα επιτύχουν στις τελικές εξετάσεις του Γ΄ έτους, θα διαθέτουν επάρκεια και ουσιαστικά προσόντα για να ασχοληθούν επαγγελματικά με το θέατρο και γενικότερα με την τέχνη του ηθοποιού.
Αναλυτικά, διδάσκονται τα παρακάτω:
- ΤΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ: λόγος, κίνηση και δράση του ηθοποιού στον σκηνικό χώρο. Επιλεγμένοι μονόλογοι και διάλογοι του ελληνικού και παγκόσμιου ρεπερτορίου. Αναλυτικά:
Αρχαίο Δράμα
Το ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ αποτελεί κύριο μάθημα εντατικής μύησης στην δραματική τέχνη, την τέχνη του ηθοποιού. Στην θεωρητική του προσέγγιση εξετάζονται οι ιστορικές, μυθολογικές, και θρησκευτικές απαρχές του και μελετώνται διεξοδικώς ο χαρακτήρας, το ήθος, το ύφος, η δομή και τα τεχνικά μέσα του. Η δε πρακτική του διδασκαλία στηρίζεται σε δύο βασικούς άξονες. Ο πρώτος έχει να κάνει με μια σειρά εξειδικευμένων σωματικών ασκήσεων, δράσεων και αναπνοών, με σκοπό την ενεργοποίηση του «πυρηνικού λόγου», βασικού δραματικού στοιχείου που εδράζεται στο τσάκρα του βάθους και ο δεύτερος με την χρήση της δυναμικής υποκριτικής, μέθοδος που έλκεται από τον γερμανικό ρεαλισμό (Μαξ Ράϊνχαρντ) και τον Δ. Ροντήρη, έχοντας παράλληλα σπερματικές αναφορές στον Αρτώ και το Ζεν. Στον σπουδαστή, κατά την «υποκριτική του προπόνηση», ασκούνται εξωτερικές πιέσεις που τον φορτίζουν συναισθηματικά, διεγείρουν τις αισθήσεις του και την συγκινησιακή του μνήμη, βοηθώντας τον έτσι να εισχωρήσει βαθύτερα στην έσω ύπαρξή του και να αντλήσει από εκεί, στοιχεία ικανά να ενδυναμώσουν την υποκριτική του δεινότητα και τεχνική, στην εκφορά του τραγικού -αλλά και γενικότερα του θεατρικού- λόγου.
Ειδικότερα, την περίοδο 2011-2012, θα διδαχθούν τα παρακάτω:
ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Πέρσαι, Αγαμέμνων
ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Οιδίπους Τύραννος, Αντιγόνη, Ηλέκτρα, Αίας
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Μήδεια, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Εκάβη
ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ: Ειρήνη, Πλούτος
(3 ώρες/εβδομάδα)
Δάσκαλος: [ΤΑΣΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ]
___________________________________________________________
Kλασσικό Θέατρο
Ειδικότερα, την περίοδο 2011-2012, θα διδαχθούν τα παρακάτω:
ΣΑΙΞΠΗΡ: Άμλετ, Δωδέκατη νύχτα, Μάκμπεθ, Ρωμαίος και Ιουλιέτα
ΓΚΟΛΝΤΟΝΙ: Λοκαντιέρα
ΛΟΠΕ ΝΤΕ ΒΕΓΚΑ: Φουέντε Οβεχούνα
ΓΚΟΓΚΟΛ: Παντρολογήματα
ΜΕΡΙΜΕ: Η άμαξα
ΟΥΑΪΛΝΤ: Σαλώμη
ΤΣΕΧΩΦ: Τρεις αδερφές, Θείος Βάνιας, Αίτηση σε γάμο
ΙΨΕΝ: Έντα Γκάμπλερ, Βρικόλακες
ΣΤΡΙΝΤΜΠΕΡΓΚ: Η πιο δυνατή, Παρίας
ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ: Η ηδονή της τιμιότητας
ΛΟΡΚΑ: Η θαυμαστή μπαλωματού, Δον Περλιμπλίν και Μπελίσα
(2 ώρες/εβδομάδα)
Δάσκαλος: [ΤΑΣΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ]
___________________________________________________________
Σύγχρονο Διεθνές & Ελληνικό Θέατρο
Ειδικότερα, την περίοδο 2011-2012, θα διδαχθούν τα παρακάτω:
ΧΟΡΝ: Το φυντανάκι
ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ:Παραμύθι χωρίς όνομα
ΚΕΧΑΪΔΗΣ-ΧΑΒΙΑΡΑ: Με δύναμη από τη Κηφισιά
ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ: Αγγέλα
ΜΙΛΛΕΡ: Ο θάνατος του εμποράκου
ΟΥΪΛΙΑΜΣ: Γυάλινος κόσμος, Καλοκαίρι και καταχνιά,
Λεωφορείον ο πόθος
ΜΠΡΕΧΤ: Η μάνα κουράγιο, Η εβραία
ΑΝΟΥΙΓ: Αντιγόνη, Μήδεια
ΑΛΜΠΥ: Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ
ΚΟΚΤΩ: Ανθρώπινη φωνή, Ψεύτρα
ΖΕΝΕ: Οι δούλες
ΙΟΝΕΣΚΟ: Η φαλακρή τραγουδίστρια
(3 ώρες/εβδομάδα)
Δασκάλα: [ΑΝTΩΝΙΑ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ]
___________________________________________________________
ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ: για την ανάπτυξη της δημιουργικής φαντασίας και την πλαστικότητα της κίνησης, για την εξισορρόπηση του χρονικού μέτρου και την οικονομία του χώρου και της έκφρασης.
Σημείωση: Το μάθημα του αυτοσχεδιασμού δεν είναι αυτοτελές αλλά είναι ενταγμένο και διδάσκεται σε όλα τα μαθήματα Υποκριτικής.
___________________________________________________________
ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ:
«… Ό,τι χρειαζόμαστε προκειμένου να αναπτύξουμε την τεχνική,
είναι ήδη μέσα μας…»
Μιχαήλ Τσέχωφ
Προκειμένου ο σπουδαστής να «μάθει» με τρόπο συστηματικό όσα υπάρχουν ήδη μέσα του, όλο εκείνο το εσωτερικό υλικό που θα κληθεί να ανασύρει και να διαχειριστεί κατά την υποκριτική του μαθητεία, αναλύεται βήμα το βήμα, η «γραμματική» της Υποκριτικής Τέχνης, δηλαδή η θεμελιώδης θεωρία του μεγάλου δασκάλου [Κ. Στανισλάβσκι] καθώς και η μετεξέλιξη του συστήματος του, αλλά και οι βασικές θεωρίες και τεχνικές των επιγόνων και λοιπών σπουδαίων θεωρητικών του θεάτρου: Βαχτάνγκοφ, Τσέχωφ, Μεγιερχόλντ Γκροτόφσκι, Μπάρμπα, Άντλερ, Μάισνερ, Μπρουκ κ.ά.
Σημείωση: Το μάθημα «ΘΕΩΡΙΑ & ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ» εξηγεί ακριβώς το θεωρητικό και τεχνικό υπόβαθρο της τέχνης της υποκριτικής, το οποίο στην συνέχεια ο σπουδαστής εφαρμόζει στο πλαίσιο του Αρχαίου Δράματος, και γι αυτό δεν είναι αυτοτελές μάθημα αλλά αναπόσπαστο τμήμα του μαθήματος του ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ.
(1 ώρα/εβδομάδα)
Δάσκαλος: [ΤΑΣΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ]
___________________________________________________________
ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ & ΔΡΑΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: ιστορία θεάτρου με αναφορά στα κυριότερα θεατρικά ρεύματα, στους μεγάλους δραματουργούς και θεωρητικούς κάθε εποχής και δραματολογία με έμφαση στο αρχαίο δράμα, καθώς και στο αγγλικό, ρωσικό και αμερικάνικο θέατρο. Αναλυτικά:
Το θέατρο της Αρχαιότητας
Γέννηση Θεάτρου, Εγκαταστάσεις, Γιορτές, Θέσπις, Αισχύλος,
Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αριστοφάνης
Ρωμαϊκό Θέατρο
Εγκαταστάσεις, Πολιτική κατάσταση, Ενδυματολογία,
Σκηνογραφία, Πλαύτος, Σενέκας, Τερέντιος
Μεσαιωνικό Θέατρο
H επιβίωση θεατρικών στοιχείων κατά τη διάρκεια των σκοτεινών
αιώνων. Οι υπαίθριες θρησκευτικές παραστάσεις και το κοσμικό
θέατρο. Λειτουργικό Δράμα, «Τρόποι», Στατικός/Περιοδεύων,
Ηθολογία
Ιταλική Αναγέννηση
Σέρλιο, Commedia dell’ arte, Μακιαβέλλι, Γκολντόνι, Γκότσι
Ελισαβετιανό Θέατρο
Ιντερλούδια, Οι πρώτοι επαγγελματίες ηθοποιοί, Τα Θέατρα,
Οι Θίασοι, Σαίξπηρ
Χρυσός Αιώνας Ισπανίας. Η εποχή του Μπαρόκ στην Γαλλία
Corrales, Ηθοποιοί Λόπε Δε Βέγα, Κορνέιγ, Ρακίνα, Μολιέρος
Αγγλικό Θέατρο της Παλινόρθωσης
Τζων Ριτς, Ντέηβιντ Γκάρρικ, Πράξη Αδείας, Τζων-Φίλιπ Κέμπλ
Γερμανία του 18ου αιώνα
Πρώιμη Γερμανική Φάρσα, Χανς Ζακς, Γκαίτε, Σίλλερ
Η Γαλλία πριν την Επανάσταση
Commedie Francaise, Μαριβώ, Βολταίρος, η Δακρύβρεχτη Κωμωδία
και ο Μπωμαρσαί.
Σκηνογραφία
Το Θέατρο του 19ου αιώνα
Αμερικάνικο Θέατρο | Γαλλία, Comedie Francaise, Δούμας Υιός |
Αγγλία, Σκηνικά/Κοστούμια, Ηθοποιοί, Θίασοι | Γερμανία
Τέλη 19ου - Αρχές 20ου αιώνα
Δανία, Ίψεν
20ος αιώνας
Αντρέ Αντουάν, Αύγουστος Στρίνμπεργκ, Τζώρτζ-Μπέρναρντ Σω,
Γουίλιαμ Πόελ, «Θέατρο ρεπερτορίου»
Ρώσικο Θέατρο
Από τον Pομαντισμό στον Pεαλισμό.
Ρομαντισμός: Πούσκιν, Γκόγκολ. Ψυχογραφικός ρεαλισμός: Τσέχωφ
Ισπανία – Ιταλία
Γκαρθία Λόρκα, Λουίτζι Πιραντέλλο
Γιαπωνέζικο-Κινέζικο-Ινδικό Θέατρο
Θέατρο ΝΟ, Καμπούκι, Θέατρο Κυόγκεν
Το Σύγχρονο Θέατρο
Εξπρεσιονισμός, το επικό θέατρο του Mπέρτολτ Mπρεχτ,
Κονστρουκτιβισμός, Γκόρκυ, επίγονοι του συμβολισμού, Ο’ Νηλ,
Μπρέχτ, Ανούιγ, Σαρτρ, Μπέκετ και νεότεροι
Το Θέατρο του Παραλόγου
Ιονέσκο
Θέατρο της Σκληρότητας
Αρτώ
Νέα είδη σκηνών & θεάτρων
Μιούζικαλ, Κυκλικό Θέατρο
Δραματολογική ανάλυση έργου, σκηνής, χαρακτήρα
με βάση την Στανισλαβσκική πεντάδα ερωτημάτων:
Ποιός; Πού; Πώς; Πότε; Γιατί;
(1 ώρα/εβδομάδα)
Δασκάλα: [ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΚΑΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ]
___________________________________________________________
ΑΓΩΓΗ του ΛΟΓΟΥ | ΟΡΘΟΦΩΝΙΑ | ΤΡΑΓΟΥΔΙ: Αγωγή και εκμάθηση της ορθής εκφοράς του λόγου, τοποθέτηση φωνής, τονικότητα, έκταση και ενδυνάμωση, διαφραγματική αναπνοή, ειδικές ασκήσεις. Για την περαιτέρω δε, καλλιέργεια της φωνής, οι σπουδαστές επιδίδονται σε ειδικές ασκήσεις τραγουδιού και φωνητικής.
(2 ώρες/εβδομάδα)
Δασκάλα: [ΕΛΕΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ]
___________________________________________________________
- ΕΚΤΑΚΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ
Κατά διαστήματα, το ΕσωΘέατρο προκειμένου να προσφέρει τη πληρέστερη δυνατή κατάρτιση στους μαθητές του, διοργανώνει μαθήματα συγκεκριμένης θεατρικής θεματικής (π.χ. σκηνοθεσίας θεάτρου, κινησιολογίας, σκηνογραφίας, ενδυματολογίας, θεατρικού μακιγιάζ, κατασκευής φροντιστηριακών αντικειμένων, δραματοποίησης κειμένου, φιλοσοφίας θεάτρου) με ομιλητές, καταξιωμένους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών, χωρίς καμμία επιπλέον οικονομική επιβάρυνση για τους σπουδαστές που παρακολουθούν τον πλήρη κύκλο.
ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ: Η σκηνοθεσία ως αυτόνομη τέχνη. «Η σκηνοθεσία δεν προσφέρει στην Δράση απλώς ένα πλαίσιο, αλλά καθορίζει τον πραγματικό της χαρακτήρα και δημιουργεί την ατμόσφαιρά της» Andre Antoine.
Προϊστορία της ευρωπαϊκής σκηνοθεσίας: ο Δούκας του Mάινινγκεν. O Στανισλάβσκι και η αναζήτηση μιας ρεαλιστικής υποκριτικής. Έντουαρντ Γκόρντον Kρέηγκ: όταν ο σκηνοθέτης υποσκελίζει τον ηθοποιό. Mάξ Pάινχαρντ: ο σκηνοθέτης ως δεξιοτέχνης. Οι αισθητικές αναζητήσεις των σκηνοθετών του 20ου αιώνα. Έλληνες σκηνοθέτες. Βασικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις.
Δάσκαλος: [ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ]
___________________________________________________________
ΚΩΜΩΔΙΑ BUFFON ΚΑΙ ΦΑΡΣΑ: Οι ιδιαιτερότητες και τα μυστικά της κωμωδίας. Κωμωδία «μπριλλάντε» και κωμωδία «βαριά» (burlesque, extravaganza). Μπουλβάρ (boulevard), μπουφφόνικη κωμωδία και φάρσα. Υποκριτική εργασία πάνω σε επιλεγμένα κομμάτια από Μολιέρο, Λαμπίς, Φεϊντώ, Μπρόζεκ, Νεσίν, Φο αλλά και από τους Έλληνες αριστείς του είδους Ν. Τσιφόρο, Αλ. Σακελάριο, Γιαλαμά-Πρετεντέρη και Δημ. Ψαθά.
Σημείωση: Το μάθημα διδάσκεται ως ολιγομελές σεμιναριακό ή ιδιαίτερο.
Δάσκαλος: [ΤΑΣΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ]
___________________________________________________________
ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ - MIME CORPOREL - ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: Το σώμα μιλά και εκφράζεται... Μελέτη της κίνησης και της στάσης. Η ανεύρεση του εσωτερικού ρυθμού ως προαπαιτούμενο για τη σκηνική δοκιμασία. Mime Corporel: Τεχνική που ανέπτυξε ο Etienne Decroux, με σκοπό την «ουδετεροποίηση» του σώματος. Στα πλαίσια του μαθήματος καλλιεργείται το υποκριτικό σώμα και «η φωνή του», γίνεται χρήση του κέντρου βάρους και ανεύρεση των ορίων της ισορροπίας και επιδιώκεται η ανάπτυξη της αντίληψης του χώρου, του χρόνου και της δράσης μέσα από το δραματουργικό πρίσμα ενός κειμένου. Ο σπουδαστής θα έχει την ευκαιρία να ασκηθεί με διάφορες μεθόδους προκειμένου τελικά να ενσωματώσει τις τεχνικές αυτές στην υποκριτική του συμπεριφορά.
Λίγα λόγια για την Σωματική Μιμική (mime corporel)
«Η τεχνική της Σωματικής Μιμικής που αναπτύχθηκε από τον Γάλλο ηθοποιό και μίμο Etienne Decroux μπορεί να αποτελέσει ένα ξεχωριστό και αυτόνομο τρόπο έκφρασης με το δικό του αναγνωρίσιμο κινητικό λεξιλόγιο, αλλά και να βοηθήσει αποτελεσματικά οποιονδήποτε ασχολείται με την υποκριτική καθώς και ανθρώπους που ασχολούνται με το χορό και γενικότερα την κίνηση.
Η τεχνική αυτή πρεσβεύει ότι κάθε κίνηση πρέπει να ξεκινά από το κέντρο του σώματος και από εκεί η ενέργεια να καταλήγει στα άκρα. Οι κινήσεις της σπονδυλικής στήλης μελετούνται και η λεγόμενη «παρουσία» είναι στη βάση κάθε αναζήτησης. Παίζουμε με στοιχεία όπως το βάρος και η πτώση, ερευνούμε δυναμικές και ρυθμούς κίνησης και χρησιμοποιούμε το σώμα σαν μαριονέττα όπου κάθε μέρος του σώματος μπορεί να κινείται χωρίς να επηρεάζει το άλλο. Το σώμα χάνει την καθημερινή του εικόνα και μεταμορφώνεται.
Τέλος, δημιουργούμε δικές μας χορογραφίες διερευνώντας τις ποιότητες, τα σχήματα και τη χρήση διαφορετικών αντικειμένων».
Άννα Ζεβελάκη
Δασκάλα: [ΑΝΝΑ ΖΕΒΕΛΑΚΗ]
